Wyszukiwanie zaawansowane

Ratusz był najważniejszą świecką budowlą autonomicznego średniowiecznego miasta i siedzibą reprezentacyjną władz. Usytuowany był zazwyczaj na środku rynku. Nazwa wywodzi się z języka niemieckiego: das Rathaus, co oznacza dom rady. Ratusz należy rozumieć jako obiekt architektoniczny i jako siedzibę władz samorządu miejskiego.  W zdecydowanej większości były to budynki jednobryłowe, budowane w planie wydłużonego prostokąta, jednopiętrowe, na ogół podpiwniczone, często z wieżą, lub wieżyczką.  Pierwsze wzmianki o ratuszu w Mehlsack/Pieniężnie,  w literaturze historycznej istnieją w drugiej połowie XIV wieku, kiedy powstał.

Kapituła warmińska zlokalizowała wieś Lechowo, „Lichtenau” – co w języku niemieckim znaczyć może „Świetlany” i 23 października 1326 roku wystawiła przywilej lokacyjny na staropruskim polu osadniczym Colkstitine, w komornictwie melzackim/pieniężnieńskim.

Wieś została lokowana przez Kapitułę Warmińską, która równocześnie uposażyła kościół. Pierwszy proboszcz wymieniany jest w latach 1317 - 1319. W połowie XIV w. wzniesiono murowaną świątynię, którą konsekrował kardynał Stanisław Hozjusz.

23 października 1326 r. Kapituła Warmińska  wystawiła przywilej lokacyjny na staropruskim polu osadniczym Colkstitine, w komornictwie pieniężeńskim. Obszar wsi obejmował 70 włók  (1 włóka wynosiła około16,8 ha), z czego cztery przeznaczone na uposażenie kościoła, a siedem dla sołtysa.

Administratorem dóbr wspólnych był m. in. Mikołaj Kopernik. Zamek pieniężeński był ośrodkiem skąd Kopernik wyjeżdżał na lokacje sąsiednich wsi. W końcu stycznia i na początku lutego 1517 roku, zatwierdził prawa lokacyjne osadników w Komajnach i Pełtach. Jak podają źródła, pobyt Kopernika w Pieniężnie datuje się na okres 22 - 25 października 1518 roku oraz 11 - 12 marca 1519 roku. W dniach 11 - 12 marca dokonał lokacji w Radziejewie, Łajsach, Łoźniku i Wopach.