Wyszukiwanie zaawansowane

Pieniężno było małym miasteczkiem o charakterze rolniczym, stąd też większość z 13 działających tutaj zakładów przemysłowych dopasowywało swą działalność do potrzeb rolniczo-chłopskiej okolicy, reszta zajmowała się branżą budowlaną.

W czasopiśmie „Landvolk im Sattel” / tł. „Rolnicy w siodle” / z 11 czerwca 1939r. nasz rodzimy poeta Paul Klingenberg opisuje strukturę oraz historię owej stadniny w następujący sposób: Gdy dawniej mówiono o wschodniopruskiej hodowli koni, rozumiano pod tym pojęciem jedynie szlachetne konie gorącokrwiste. Nie wiedziano wówczas, że rolnicy już od dłuższego czasu z powodzeniem prowadzili na tym terenie hodowlę koni zimnokrwistych. Dopiero po założeniu w 1914r. przez związek hodowli koni księgi ewidencyjnej ciężkich koni roboczych, regionalni hodowcy zaczęli zyskiwać rozgłos.

W Kancelarii Notarialnej przy Sądzie Rejonowym w Pieniężnie przez wiele lat urzędował pan Walter Reichelt, adwokat i notariusz. Jednak pan Reichelt był także żywo zainteresowany losami miasta. Jako członek magistratu, przez wiele lat służył mu słowem i czynem. W dużej mierze uczestniczył w podejmowaniu przez magistrat decyzji natury prawnej. Tak czynił aż do swojej śmierci w dniu 26 kwietnia 1933r. Jeszcze w roku 1930 działalność rozpoczął drugi adwokat o nazwisku Bange. Po śmierci pana mecenasa Reichelta objął pieczę nad Kancelarią Notarialną przy Sądzie Rejonowym w Pieniężnie.

Urząd Pocztowy w Pieniężnie należał co prawda do państwa, lecz w odróżnieniu od licznych filii był jednostką samodzielną. Nazwa „urząd pocztowy” pojawiła się dopiero po I wojnie światowej, wcześniej używano zwyczajowego określenia „poczta”.

O państwowej kolei wraz z jej terminalem towarowym i Urzędzie Kolejowym w Pieniężnie, opowiada techniczny inspektor kolei państwowej Hermann Pierstorff oraz naczelny kierownik dworca kolejowego Fritz Woska