W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Dziś jest czwartek 06 sierpnia 2026 r. Godzina 08:42 Imieniny Jakuba, Sławy, Wincentego

Wyszukiwanie zaawansowane

Wyszukiwanie zaawansowane

Słowo kluczowe

Szlaki turystyczne

14 lutego 2011

Trasa Szlaku Kopernikowskiego w obrębie gminy wynosi 24 km, a Pieniężno leży na jego 103 km. Rozwój miasta w XIV wieku spowodował, że miasto Pieniężno stało się ośrodkiem administracyjnym dużej części Warmii. Administratorem dóbr kapituły był na początku XIV wieku między innymi Mikołaj Kopernik. Zamek pieniężnieński był ośrodkiem skąd Kopernik wyjeżdżał na lokacje okolicznych wsi. Na pewno przebywał tu w październiku 1518 r. i w marcu 1519 roku. W dniach 11-12 marca 1519 roku dokonał lokacji w Radziejewie, Łajsach, Łoźniku i Wopach. W latach 1589-1599 zarządcą zamku był książę Siedmiogrodu Andrzej Batory (bratanek króla Stefana Batorego).

Nazwa i Herb

14 lutego 2011

Miasto otrzymało herb przedstawiający skrzyżowane złoty miecz i srebrny klucz (symbole patronatów kościoła parafialnego św. Piotra i Pawła) na błękitnym tle. W przerwach między skrzyżowaniami znajdują się trzy srebrne worki z mąką (nawiązujące do niemieckiej nazwy miasta Mehlsack).

Historia

14 lutego 2011

Gród stanął na urwistym brzegu, gdzie rzeka bierze zakręt. Tylko od północnego wschodu dostęp był łagodniejszy. Od tej też strony założyła się osada, która prawdopodobnie przybrała nazwę Malcekuke, co oznaczać miało: Malte, Malko - drzewo, zarośla, las; Kuke, Kauks - diabeł, czart, czyli "Czarci Las". Ostatnim księciem staropruskim był prawdopodobnie Wewa. On to stoczył w połowie XIII wieku krwawy bój z Krzyżakami ponosząc klęskę.

Zabytki i miejsca godne uwagi

14 lutego 2011

Pierwsze wzmianki o Ratuszu w literaturze historycznej istnieją już w II poł. XIV w. W XV w. został przebudowany. W roku 1627 miasto zostało zniszczone przez Szwedów, a Ratusz spłonął, następnie został odbudowany, w roku 1666 ponownie w mieście wybuchł pożar i Ratusz uległ zniszczeniu. W 1770 roku został rozbudowany.