Wyszukiwanie zaawansowane

Św. Arnold Janssen założyciel Werbistów, poszukiwał młodych ludzi, którzy poszliby na krańce świata i głosili Ewangelię Jezusa Chrystusa. Szczególnie mocno zależało mu na kandydatach ze środowisk katolickich. Do takich zaliczał tereny Warmii. W 1907 r. podjął starania o placówkę werbistowską na tym obszarze. Kuria we Fromborku wystąpiła w 1914 r. z ofertą odstąpienia Zgromadzeniu Słowa Bożego letniego pałacu biskupiego w Smolajnach. Transakcja nie doszła jednak do skutku. W 1916 r.  Brat Zygmunt, kolporter czasopism werbistowskich, znalazł kilka ofert dotyczących przyszłego domu misyjnego na Warmii. Za najlepszą uznano posiadłość bezdzietnego małżeństwa Krugerów  w miasteczku Mehlsack/ Pieniężno.

Jan z Łajs (Johannes de Leysen) urodził się około 1310 r. we wsi Łajsy (niem. Laysen) koło Pieniężna (niem. Mehlsack), zmarł po 21 stycznia 1388 r. Był prawdopodobnie synem Henryka (Henrico), zaś jego stryjem był Geriko (Gericone), a dziadkiem Marcin z Marchii (Martino dicto de Marchia) zasadźca i pierwszy sołtys wsi Łajsy.

Parafia w Pieniężnie odgrywała zawsze bardzo istotną rolę, będąc stolicą jednego z trzech komornictw będących pod zarządem Kapituły Warmińskiej. Parafia pw. św. Piotra i Pawła powstała na przełomie XIII i XIV wieku. Pierwsza wzmianka o proboszczu pochodzi z 1304 roku.

Po zaborze Warmii przez Prusy, w Mehlsack osiedlają się pierwsi protestanci. Od roku 1772 do 1817 pastorem był mieszkaniec Wyszkowa, a później pastor z Żelaznej Góry. Nabożeństwa odprawiane były w sali ratusza, która została oddana parafii ewangelickiej na wieczyste użytkowanie przez Fryderyka Wilhelma III, który snuł plany budowy kościoła dla parafii.

Na rzece Wałsza, w roku 1916 wybudowana została elektrownia wodna.

Do 1959 r. budynek kościoła pełnił funkcję siedziby Kościoła Rzymskokatolickim pw. św. Jakuba, który w 1770 r. otrzymał dodatkowego patrona, którym został św. Roch.

Majątek o bardzo starym pochodzeniu. Były to dobra  rycerskie nadane  w 1280 roku, w posiadaniu rodzin szlacheckich, także polskich znajdował się do 1945r. Na przełomie XIX i XX wieku był własnością rodziny baronów von Buhl, obejmował 258 ha ziemi.

Radziejewo – wieś lokowana na prawie chełmińskim w 1326r. dokładna data pochodzi z odpisu archiwum konserwatora wojewódzkiego w Olsztynie. Należy dodać, że wymienionej lokacji dokonała Kapituła Warmińska, która poleciła zasadźcy Bernardowi von Schonenwalde utworzenie 70 łanowej wsi. To sprawiło, iż Radziejewo stało się własnością tejże kapituły w komornictwie melzackim/pieniężeńskim.

Pierwsza wzmianka o Piotrowcu zawarta jest w dokumencie z 11 listopada 1326r.