Wyszukiwanie zaawansowane

Jest to najbogatsza i najlepiej opracowana kościelna kolekcja misyjno-etnograficzna w Polsce. Muzeum prowadzą księża werbiści . Znajdują się w nim przedmioty związane z kulturą, religią i obyczajami krajów misyjnych, w których pracują polscy zakonnicy.

Zamek kapitulny,  został wzniesiony w XIV wieku służąc administratorowi ziem warmińskich. Zamek należał do jednego z trzech komornictw Kapituły Warmińskiej. Kolejnymi były Frombork i Olsztyn. Zamek i miasto ulokowano nad rzeką Wałszą, wykorzystując ukształtowanie terenu trudno dostępne potencjalnym najeźdźcom.  

Została wybudowana w stylu neogotyckim z cegły ceramicznej.  Dach wieży jest ośmiospadowy, pokryty dachówką, na drewnianej więźbie.  To budynek o przekroju kołowym, średnicy 8,35 m., podzielony na cztery kondygnacje, o wysokości 25,80 metra, od posadzki do górnej krawędzi zbiornika.  Zbiornik wodny znajdujący się w wieży ma pojemność 150 m 3 , służył do wyrównywania ciśnienia wody w sieci oraz automatycznego sterowania pomp głębinowych. Pełniła swoją funkcję do 2011roku, w którym została oddana do użytku nowa stacja uzdatniania wody.

Melzacki szpital św. Jerzego powstał w okresie średniowiecza. Trędowaci, chorzy żebracy i włóczędzy doświadczali tu chrystusowego miłosierdzia, niektórzy z nich znaleźli tu także wieczny spoczynek. Szpital usytuowany był przy Bramie Orneckiej, na obrzeżach miasta.

Rezerwat Przyrody „Dolina Rzeki Wałszy” jest jednym z najstarszym w Polsce. Za rezerwat uznany był już w czasach przed I w. ś.  o czym świadczy jego opis wykona­ny 1907 r. przez niemieckiego przyrodnika Hugo Conwetza. W 1949 roku wia­domość o tym podaje prof. dr Roman Kobendza w miesięczniku: "Chrońmy Przyrodę Ojczystą".

Ratusz był najważniejszą świecką budowlą autonomicznego średniowiecznego miasta i siedzibą reprezentacyjną władz. Usytuowany był zazwyczaj na środku rynku. Nazwa wywodzi się z języka niemieckiego: das Rathaus, co oznacza dom rady. Ratusz należy rozumieć jako obiekt architektoniczny i jako siedzibę władz samorządu miejskiego.  W zdecydowanej większości były to budynki jednobryłowe, budowane w planie wydłużonego prostokąta, jednopiętrowe, na ogół podpiwniczone, często z wieżą, lub wieżyczką.  Pierwsze wzmianki o ratuszu w Mehlsack/Pieniężnie,  w literaturze historycznej istnieją w drugiej połowie XIV wieku, kiedy powstał.

Kapituła warmińska zlokalizowała wieś Lechowo, „Lichtenau” – co w języku niemieckim znaczyć może „Świetlany” i 23 października 1326 roku wystawiła przywilej lokacyjny na staropruskim polu osadniczym Colkstitine, w komornictwie melzackim/pieniężnieńskim.

Wieś została lokowana przez Kapitułę Warmińską, która równocześnie uposażyła kościół. Pierwszy proboszcz wymieniany jest w latach 1317 - 1319. W połowie XIV w. wzniesiono murowaną świątynię, którą konsekrował kardynał Stanisław Hozjusz.

23 października 1326 r. Kapituła Warmińska  wystawiła przywilej lokacyjny na staropruskim polu osadniczym Colkstitine, w komornictwie pieniężeńskim. Obszar wsi obejmował 70 włók  (1 włóka wynosiła około16,8 ha), z czego cztery przeznaczone na uposażenie kościoła, a siedem dla sołtysa.